Geïntegreerde en persoonsgerichte zorg

Achtergrond en totstandkoming GGZ handreiking


De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) is sterk in beweging mede als gevolg van het in 2014 ingevoerde GGZ-stelsel. In het GGZ-stelsel worden, naast de nulde lijn, drie echelons onderscheiden: huisartsenzorg, generalistische basis GGZ (GBGGZ) en specialistische GGZ (SGGZ). De huisartsenzorg heeft daarin een grotere rol gekregen in de opvang, begeleiding en behandeling van patiënten met een psychische problematiek.

De toegang tot de andere echelons in de GGZ is beperkt. Daarnaast is er voor de behandeling in de GBGGZ en SGGZ sprake van een eigen risico, voor de huisartsenzorg niet. Het werken binnen dit GGZ stelsel heeft grote consequenties voor huisarts en patiënt. Deze consequenties staan beschreven in de Toekomstvisie Huisartsenzorg2022 en in het Standpunt GGZ in Huisartsenzorg, de regionale vertaalslag staat beschreven in deze handreiking. In deze uitreiking volgen we het standpunt van de GGZ in de huisartsenzorg. Deze staan hieronder in het groen weergegeven.

 

Uitgangspunten van de Toekomstvisie huisartsenzorg

De patiënt krijgt laagdrempelig, zonder wachttijden, zorg op maat in de eigen woonomgeving door optimaal gebruik te maken van de expertise van de huisarts en, indien aanwezig, de praktijkondersteuner GGZ (POH-GGZ). De huisarts houdt daarbij rekening met de eigen inbreng, en wensen van de patiënt bij de diagnosestelling en het behandelbeleid. Door aan te sluiten bij de eigen mogelijkheden bevordert hij zelfredzaamheid en zelfmanagement. De zorg voor patiënten met psychische problematiek maakt onderdeel uit van huisartsenzorg en kan niet los worden gezien van de persoonlijke voorgeschiedenis en context van de patiënt. Indien de problematiek ernstig en/of gecompliceerd is en behandeling niet of niet alleen binnen de huisartsenpraktijk kan plaatsvinden wordt de patiënt verwezen. Er is met de samenwerkingspartners afstemming over de behandeling, afspraken over verwijzen, verwijsbrief, terugrapportage, terugverwijzing en acute zorg.

Hoewel deze verandering een grotere belasting betekent voor de huisartsenpraktijk en daarbij hogere eisen stelt aan de kennis, vaardigheden en capaciteit binnen de huisartsenpraktijk is een aantal voordelen van deze verandering te noemen. Zo betekent het voor de patiënt dat laagdrempelige integrale zorg zonder lange wachttijden geboden wordt waarbij het eigen risico niet wordt aangesproken. Voor de huisarts is het voordeel dat patiënten met ingewikkelde, soms ernstige psychische/psychiatrische problematiek, die voorheen niet verwezen wilden worden, toch geholpen kunnen worden. Voor de achtergrond van de veranderende rol verwijst dit zorgprogramma naar bovengenoemde documenten. Hierin staat tevens het in 2014 ingevoerde GGZ stelsel beschreven.

Deze handreiking is ontwikkeld door ZEL in samenspraak met Ron Glotzbach, kaderhuisarts GGZ. Daarnaast hebben de andere GGZ kaderhuisartsen en GGZ instellingen een bijdrage geleverd aan deze handreiking.